Dyrektorzy szkoły w latach 1950-do nadal

mgr Stanisław Bereś

Stanisław Bereś urodził się 13 stycznia 1910 roku w Trzebownisku pow. Rzeszów. Ukończył Szkołę Podstawową im.Adama Mickiewicza w Rzeszowie. Następnie uczęszczał do Państwowego Seminarium Nauczycielskiego Męskiego im.Stanisława Staszica w Rzeszowie, które ukończył w 1931 roku. Bezpośrednio po ukończeniu Seminarium został powołany do odbycia służby wojskowej w Szkole Podchorążych Rezerwy przy 17 pułku piechoty w Rzeszowie., którą ukończył w październiku 1932 roku otrzymując stopień podchorążego. Po odbyciu ćwiczeń wojskowych w 1933 roku został awansowany na stopień podporucznika.
W roku szkolnym 1933/1934 pracował w charakterze nauczyciela w Prywatnej Szkole Powszechnej w Rzeszowie, od listopada 1934 roku do końca roku szkolnego 1934/1935 w Szkole Powszechnej w Nisku w charakterze bezpłatnego praktykanta-nauczyciela, a w latach 1935-1937 w tej samej Szkole jako nauczyciel kontraktowy. W roku 1937 został mianowany nauczycielem stałym i przeniesiony do Szkoły powszechnej w Przędzelu, gdzie pracował do wybuchu drugiej wojny światowej. Jednocześnie w latach 1935-1939 był nauczycielem w Publicznej Dokształcającej Szkole Zawodowej w Nisku. W 1938 roku zawarł związek małżeński z Marią Mierzwą.
27 sierpnia 1939 roku został zmobilizowany do czynnej służby wojskowej i powołany do 5 pułku strzelców podhalańskich w Przemyślu, by 1 września 1939 roku wyruszyć na front. Po klęsce wrześniowej powrócił do Niska. 6 listopada 1939 roku został aresztowany wraz z grupą nauczycieli i osadzony jako zakładnik w więzieniu w Rzeszowie. Stąd, po 10 dniach , wywieziono go w grupie oficerów do Krakowa, a następnie po kilku dniach do Niemiec, do Oflagu VIIA w Murnau - Górna Bawaria, w którym przebywał blisko 6 lat. Tam ukończył Wyższy Kurs Nauczycielski. Po wyzwoleniu obozu przez armię amerykańską, 29 kwietnia 1945r., pozostał na polecenie rządu polskiego w Niemczech do 1946 roku, by uczyć w gimnazjach i liceach w Murnau i Ingolstadcie polską młodzież wywiezioną wcześniej na przymusowe roboty do Niemiec.
Po powrocie do Niska zaczął pracować w szkole zawodowej, która w 1946r. została przemianowana na Średnią Szkolę Zawodową kształcącą w klasach ogólnozawodowych i handlowych.
Decyzją Centralnego Urzędu Szkolenia Zawodowego dnia 1 września 1950r., została utworzona w Nisku Państwowa Zasadnicza Szkoła Elektryczna - został jej pierwszym dyrektorem. Szkoła przejęła obiekt przy ulicy Paderewskiego. W roku 1953 z Jego inicjatywy została nadbudowana druga kondygnacja na budynku Szkoły oraz przejęto i adaptowano na internat budynek przy ulicy Sandomierskiej ( obecny budynek mieszkalny nauczycieli). W 1958 roku utworzył Technikum Elektryczne na podbudowie szkoły podstawowej. Równocześnie podjął się budowy Warsztatów Szkolnych, które zostały oddane w 1960 roku.
W roku 1963 był twórcą koncepcji wybudowania w Nisku Centrum Energetycznego dla trzech województw: rzeszowskiego, lubelskiego i kieleckiego. Gdy Kuratorium wycofało się z partycypowania tej inwestycji, złożył w 1964 roku rezygnację z funkcji dyrektora. Pracował w Szkole nadal, do chwili przejścia na emeryturę, tj. do dnia 31 sierpnia 1975r. - był nauczycielem rysunku technicznego.
Jako dyrektor Szkoły dał się poznać jako dobry organizator. Umiał z wielkim wyczuciem i taktem kierować zespołem nauczycielskim i administracyjnym. Już na początku lat 50-tych ściśle współpracował z Elektrownią Stalowa Wola, która była zakładem opiekuńczym. Dbał o polepszenie warunków nauki i pracy zarówno dla nauczycieli jak i uczniów. Wrażliwy na piękno, bardzo muzykalny, założył i kierował szkolną orkiestrą dętą.
W 1969r. rzucił myśl budowy w czynie społecznym Domu Nauczyciela w Nisku. Budowa została zakończona w 1975 roku i budynek został przeznaczony na ogólnopolskie Centrum Kształcenia Nauczycieli oraz na potrzeby nauczycieli ziemi niżańskiej.
Przez wiele lat był wiceprezesem Zarządu Powiatowego Związku Bojowników o Wolność i Demokrację oraz prezesem koła ZboWiD w Nisku.
Pracując zawodowo ukończył Wyższy Kurs Nauczycielski z matematyki i śpiewu, studia wyższe I stopnia przy Politechnice Warszawskiej z rysunku technicznego oraz studia wyższe II stopnia na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Był magistrem pedagogiki. Otrzymał też tytuły zawodowe profesora szkoły średniej oraz nauczyciela dyplomowanego.
Za swoją pracę zawodową i społeczną był odznaczany i nagradzany. Otrzymał między innymi: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty i Srebrny Krzyże Zasługi (1968, 1954 ), Medal Zwycięstwa i Wolności (1967 ), Srebrny Medal "Zasłużony na Polu Chwały", Medal "Za Zasługi dla ZBOWiD", Odznakę "Zasłużony dla województwa rzeszowskiego", Złotą Odznakę ZNP, Nagrodę Ministra Oświaty i Wychowania I stopnia ( 1975 ) oraz Nagrodę Kuratora Okręgu Szkolnego w Rzeszowie (1973) .
Zmarł 23 czerwca 1980r. . Został pochowany na cmentarzu w Nisku. Pośmiertnie odznaczony Odznaką Honorową - "Za Zasługi dla Miasta i Gminy Nisko" w dniu 3 października 2003r.

mgr Antoni Ptak

Antoni Ptak urodził się 7 czerwca 1934r. w Cierpiszu k.Łańcuta. Absolwent Liceum Ogólnokształcącego im.Henryka Sienkiewicza w Łańcucie. Absolwent Wydziału Filologiczno-Historycznego Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Krakowie z roku 1956 - magister filologii polskiej. W roku 1973 uzyskał tytuł zawodowy profesora szkoły średniej, w roku 1975nauczyciela dyplomowanego. W ciągu swej pracy pedagogicznej doskonalił swoją wiedzę kończąc Studium Nauczycieli Propedeutyki i Filozofii, Studium Podyplomowe Organizacji i Zarządzania Oświatą, Studium Przedmiotowo-Metodyczne w zakresie języka polskiego, ponadto uczestniczył w trzech wakacyjnych kursach aktualizacji wiedzy o języku i literaturze oraz Studium doskonalenia kadry kierowniczej oświaty. W roku 1986 uzyskał II stopień specjalizacji zawodowej w zakresie języka polskiego. Oficer rezerwy-porucznik.
W latach 1956-1962 pracował w Liceum Ogólnokształcącym w Ulanowie i w latach 1962-1964 w Liceum Ogólnokształcącym w Rudniku.
W roku 1964 objął stanowisko dyrektora Zasadniczej Szkoły i Technikum Elektrycznego w Nisku i zajmował je do roku 1991. W latach 1991-1994 pracował w niepełnym wymiarze czasu pracy jako nauczyciel języka polskiego.
W okresie pełnienia funkcji dyrektora Szkoła zmieniła swe oblicze - powstał nowy budynek główny i wiele pracowni specjalistycznych, rozbudowano Warsztaty Szkolne, wybudowano nowy Internat, wyremontowano dwa budynki, w których Szkoła uzyskała 13 komfortowych mieszkań dla nauczycieli. Wprowadzono nowe typy szkół takie jak Technikum Elektryczne na podbudowie szkoły zasadniczej, Liceum Zawodowe, Policealne Studium Zawodowe oraz nowoczesne elektroniczne kierunki kształcenia - powołano Zespół Szkół Elektrycznych. Starannie dobrana kadra nauczycielska i stale motywowana do podnoszenia kwalifikacji gwarantowała wysoki poziom nauczania - 25 nauczycieli Szkoły Elektrycznej ukończyło studia wyższe i uzupełniające - magisterskie, wielu studia podyplomowe, a 21 uzyskało stopnie specjalizacji zawodowej. Współpracował z zakładami pracy i podpisał z nimi umowy patronackie. Były to: "Huta Stalowa Wola", "Elektrownia Stalowa Wola", Zakłady Metalowe "Nimet" w Nisku, Spółdzielnia Transportu Wiejskiego w Nisku. Dzięki ich pomocy oraz środkom uzyskanym od rodziców i władz terenowych urządzono pracownie podstaw elektrotechniki, elektryczną, elektroniki i automatyki, dydaktyczną i pierwszą w województwie pracownię informatyczną. Wszystkie pozostałe sale przedmiotowe zostały wyposażone w nowoczesne środki dydaktyczne i pomoce naukowe. Miejscowa Jednostka Wojskowa wykonała asfaltowe boisko oraz bieżnię i skocznię.
Szkoła przez cały czas pełnienia funkcji dyrektora znajdowała się w czołówce szkół zawodowych, najpierw w województwie rzeszowskim, a potem w tarnobrzeskim. Decydowały o tym: wysoki poziom kwalifikacji zawodowych nauczycieli, duża liczba absolwentów podejmujących studia wyższe, wyposażenie Szkoły w nowoczesne środki dydaktyczne. Sukcesem Szkoły i jej dyrektora było zdobycie I miejsca w kraju w Konkursie "Stać nas na więcej i lepiej" nagrodzonego dyplomem Premiera Rządu i Przewodniczącego CRZZ oraz dwukrotne zajęcie II miejsca w kraju w konkursie "Szkoła zawodowa - szkołą kultury i bezpieczeństwa pracy".
Mgr Antoni Ptak przez 13 lat był prezesem Zarządu Oddziału Powiatowego ZNP w Nisku; włączył się czynnie w przygotowanie poprzedzające rozpoczęcie budowy Domu Nauczyciela, duży był jego wkład w utworzenie nauczycielskich ogródków działkowych, przewodniczył niżańskim obchodom 80-lecia ZNP. W latach 1967-1973 był dyrektorem Uniwersytetu Robotniczego w Nisku. Był dwukrotnie wybierany na radnego Rady Miasta i Gminy w Nisku, w latach 1988-1992 pełnił funkcję jej przewodniczącego.
Za szczególne osiągnięcia w pracy dydaktycznej i wychowawczej otrzymał Nagrodę Ministra Oświaty i Wychowania I Stopnia (1979), II Stopnia (1973) oraz Specjalne Kuratora Oświaty i Wychowania w Tarnobrzegu ( 1986,1987,1991).
Za swoją pracę i działalność został odznaczony Srebrnym i Złotym Krzyżami Zasługi (1966 i 1971), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1980), Medalem Komisji Edukacji Narodowej (1978), Odznakami: Tysiąclecia Państwa Polskiego (1966), "Zasłużony dla województwa rzeszowskiego" (1969), "Za zasługi dla województwa tarnobrzeskiego" (1989), Złotą Odznaką ZNP (1974) oraz medalami i odznaczeniami organizacji młodzieżowych, sportowych, zakładów pracy, dwukrotnie Ministra Obrony Narodowej, Wojewódzkiego Szefa Sztabu Wojskowego i miejscowej Jednostki Wojskowej. W roku 1987 został wyróżniony tytułem honorowym "Zasłużony Nauczyciel Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej".
Odznaczony Odznaką Honorową - "Za Zasługi dla Miasta i Gminy Nisko" w dniu 3 października 2003r.
Zmarł 19.12. 2004 r. i został pochowany na cmentarzu w Rudniku n/Sanem.

dr inz. Antoni Piędel

Urodził się 17 sierpnia 1943 roku w Urzejowicach pow. Przeworsk, gdzie rodzice Jego: Zofia z domu Woś i Józef Piędel przebywali na wysiedleniu. W roku 1944 wraz z rodzicami, powrócił do ich rodzinnej wsi - Jeżowe, pow. Nisko, gdzie w 1956 roku ukończył Szkołę Podstawową. W tym samym roku rozpoczął naukę w Liceum Ogólnokształcącym w Rudniku n/Sanem. Po ukończeniu klasy VIII przeniósł się do Technikum Elektrotechnicznego w Krakowie, które ukończył w 1962 roku uzyskując tytuł technika elektromechanika. Od 1 września 1962 roku podjął pracę w Zasadniczej Szkole i Technikum Elektrycznym w Nisku i kontynuuje ją w utworzonym z tych szkół Zespole Szkół Elektrycznych, który w 14 października 2001 roku przekształcił się w Regionalne Centrum Edukacji Zawodowej. W latach 1962 - 1968 był nauczycielem zawodu, od roku 1968 jest nauczycielem przedmiotów zawodowych oraz jednocześnie w latach 1975 - 1991 był wicedyrektorem, a od 1991 roku jest dyrektorem. Pracując, ukończył w 1967 roku Studia Pedagogiczne dla nauczycieli szkół zawodowych w Ośrodku Szkolenia Kursowego Ministerstwa Oświaty i Szkolnictwa Wyższego w Warszawie, a w 1970 roku Wydział Elektryczny Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Lublinie uzyskując tytuł inżyniera elektryka. W roku 1980 ukończył Instytut Techniki na Wydziale Matematyczno - Fizyczno - Technicznym Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Krakowie, gdzie uzyskał tytuł magistra elektrotechniki. Studia doktoranckie ukończył w Lwowskim Regionalnym Instytucie Państwowego Zarządzania Narodowej Akademii Państwowego Zarządzania przy Prezydencie Ukrainy, gdzie w 2003 roku obronił pracę doktorską z zarządzania szkołami średnimi, uzyskując tytuł kandydata nauk państwowego zarządzania, a Minister Edukacji Narodowej i Sportu nadał mu tytuł doktora nauk ekonomicznych. Jako czynny nauczyciel i długoletni wicedyrektor, a od 1991 roku dyrektor dużego Zespołu Szkół cechowała go zawsze tendencja doskonalenia swego osobistego warsztatu pedagogicznego i ciągłego podnoszenia kwalifikacji zawodowych, poprzez uczestnictwo w różnego typu kursach doskonalenia i studiach podyplomowych, w tym: Studia Podyplomowe Organizacji i Zarządzania Oświatą w Instytucie Kształcenia Nauczycieli Oddział w Krakowie w 1985 r. - do uzyskania II stopnia specjalizacji zawodowej w zakresie organizacji i zarządzania w 1987 r., tytułu profesora szkoły średniej w 1980 roku, nauczyciela dyplomowanego w 2001 r i eksperta Ministra Edukacji Narodowej i Sportu w 2002 r. W 1972r. uzyskał Uprawnienia Budowlane w zakresie projektowania, nadzorowania i kierowania robotami elektrycznymi.
Od 15 kwietnia do 30 czerwca 1963 roku pracował na zastępstwie w wymiarze 4 godzin w Liceum Ogólnokształcącym w Nisku.
Wychodząc naprzeciw rozwijającej się cywilizacji i stałemu postępowi technicznemu wprowadził nowe kierunki nauczania w takich zawodach, jak: energoelektronika, systemy komputerowe, telekomunikacja, mechatronika, teleinformatyka, informatyka oraz w profilu administracyjno - ekonomicznym i zarządzania informacją; Tym samym w przekształconym Zespole Szkół Elektrycznych w Regionalne Centrum Edukacji Zawodowej utworzył nowe szkoły: Liceum Profilowane , Technikum Elektroniczne, Technikum Mechatroniczne i Technikum Informatyczne.
W latach 1970 - 1978 pełnił funkcję szkolnego komendanta OHP. W okresie tym szkoła zdobywała czołowe miejsce w ogólnopolskim konkursie szkolnych komend OHP, a w 1973 roku - II miejsce i w 1974 roku I miejsce w kraju otrzymując Puchar Ministra Oświaty i Wychowania oraz Komendanta Głównego OHP. Te wysokie miejsca szkoła uzyskała za wykonywanie przez młodzież prac na rzecz miasta takich jak: gazyfikacja Niska (12 km gazociągu), elektryfikacja parku miejskiego, prace przy wykonywaniu chodników i inne.
W latach 1968 - 1985 prowadził działalność szkoleniową na kursach przygotowujących do otrzymywania tytułów: robotnika wykwalifikowanego i mistrza w zawodzie elektryk i mechanik, początkowo w Zakładzie Doskonalenia Zawodowego, a następnie na Uniwersytecie Robotniczym w Nisku, którego przez kilka lat był dyrektorem. Pracował społecznie w Radzie Nadzorczej Spółdzielni Mieszkaniowej w Nisku i Stalowej Woli za co został odznaczony Złotą i Srebrną Odznaką Centralnego Związku Spółdzielni Budownictwa Mieszkaniowego (1982 i 1977 roku).
Od 1981 roku związany jest ze szkolnictwem wyższym. W latach 1981 - 1984 prowadził zajęcia zlecone z technicznych środków nauczania w Instytut Techniki Wyższej Szkole Pedagogicznej w Krakowie Punkt Konsultacyjny Stalowa Wola - Nisko. Od 15.05.1995r. do 29.02.1996r. pracował w Wyższej Szkole Ekonomicznej w Warszawie Punkt Zajęć Seminaryjnych w Nisku na stanowisku dyrektora administracyjnego, a od 1.03.1996 do 17.08.2001 r. w Wyższej Szkole Ekonomicznej w Nisku na tym samym stanowisku oraz w okresie od 1.10.1999 - 30.09.2001 r. pracował również jako wykładowca podstaw organizacji i zarządzania. W tym okresie był promotorem 9 prac licencjackich z zakresu zarządzania. Od 19.12.2001 roku do nadal jest Pełnomocnikiem Dziekana Wydziału Transportu Politechniki Radomskiej ds. finansowo - organizacyjnych w Grupie Zamiejscowej w Nisku i wykładowca przedmiotu społecznego oraz prowadzi zajęcia z projektu i laboratorium maszyn elektrycznych oraz podstaw napędu elektrycznego.
Od 1.03.2006 roku pracuje na stanowisku adiunkta Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Stalowej Woli, a od 1.10.2006 roku został powołany na stanowisko Prorektora tej uczzelni.
Dba o bezpieczne i higieniczne warunki pracy, nauki, wychowania i opieki. Doskonali bazę dydaktyczną przez tworzenie nowych i wyposażanie istniejących pracowni w nowoczesne pomoce naukowe.
W okresie pełnienia funkcji dyrektora przez dr. inż. Antoniego Piędla Szkoła rozbudowała się i unowocześniła. Doprowadzono rurociąg do budynku szkolnego, a tym samym miasto mogło być zasilone w energię cieplną z Elektrociepłowni Stalowa Wola stwarzając możliwość likwidacji uciążliwych lokalnych kotłowni węglowych. W latach 1993 - 1994 wybudowano skrzydło budynku szkolnego o powierzchni użytkowej 1.928 m2 i kubaturze 5.996 m3 przez co Szkoła powiększyła się o 8 sal i pracowni przedmiotowych, aulę; zmieniono stropodachy na dachy dwuspadowe na wszystkich obiektach szkolnych. W 2004 roku w budynku warsztatów szkolnych wyremontowano pomieszczenia z przeznaczeniem na salę lekcyjną, 2 pomieszczenia z pełnym wyposażeniem na egzaminy zewnętrzne z praktycznej nauki zawodu. Wyremontowano również pomieszczenia sanitarne i socjalne dla młodzieży uczącej się w warsztatach szkolnych. W 2005 roku nadbudowano nad zapleczem socjalnym sali gimnastycznej jedną kondygnację o powierzchni 145 m2 z przeznaczeniem na nowoczesną bibliotekę multimedialną. Włożył wiele wysiłku, by doprowadzić do oddania w I półroczu 2006 roku, rozpoczętej w 1996 roku budowy hali sportowej przy szkole; obiektu o 20.211 m2 kubatury oraz 5.103 m powierzchni użytkowej - płyta z widownią o wymiarach 45 x 24 m3 z widownią, sala do gimnastyki korekcyjnej, siłownia, sauna, oranżeria, kawiarnia oraz zaplecze sanitarno - socjalne.
Stwarza dobre warunki do podnoszenia kwalifikacji nauczycieli i pracowników, co umożliwiło bardzo wielu nauczycielom zdobycie dodatkowych kwalifikacji oraz zdobycie awansów zawodowych. W każdym roku troszczył się wraz z innymi nauczycielami, by uczniowie brali udział z olimpiadach i konkursach przedmiotowych. Sam był opiekunem wielu prac dyplomowych za które Jego uczniowie uzyskiwali tytuły laureatów i finalistów w Turnieju Młodych Mistrzów Techniki. Dzięki temu uczniowie i szkoła uzyskiwali corocznie czołowe miejsca w kraju., a w roku szkolnym 2003/2004 szkoła w województwie Podkarpackim zajęła I miejsca w klasyfikacji szkół ponadgimnazjalnych za najlepsze osiągnięcia w turniejach i konkursach na szczeblu ogólnopolskim. Dwukrotnie był organizatorem w kierowanej przez niego szkole Ogólnopolskiej Olimpiady Wiedzy Elektrycznej i Elektronicznej: XXVII w 2003 roku i XXII w 1998 roku
Oprócz dorobku organizacyjnego i dydaktycznego ma też znaczący dorobek publikacyjny. Jest autorem monografii "Zarządzanie Szkołą Średnią. Stan i perspektywy rozwoju" oraz współautorem monografii "50 lat Szkoły Elektrycznej w Nisku"; 35 artykułów naukowych, popularnonaukowych i publicystycznych, w tym 4 zagranicznych, w których koncentruje się przede wszystkim na problematyce zarządzania szkołą. Jest też autorem 3 referatów na międzynarodowych konferencjach naukowych, W latach 1987 - 1991 był członkiem komitetu redakcyjnego miesięcznika "Szkoła Zawodowa".
Za pracę zawodową i działalność został odznaczony między innymi: Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski - 2002r., Złotym Krzyżem Zasługi - 1983r., Srebrnym Krzyżem Zasługi - 1976r.,Medalem 40-lecia Polski Ludowej - 1984r.,Medalem Komisji Edukacji Narodowej - 1980r., Srebrnym Medalem Za Zasługi dla Ligi Obrony Kraju - 1987r., Brązowym Medalem "Za Zasługi dla Obronności Kraju" - 1989 r., Złotą Odznaką "Za Zasługi dla Obrony Cywilnej" - 1992 r., Złotą Odznaką "Zasłużony dla Energetyki" - 1985r., Brązową Odznaką "Zasłużony dla Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych" - 1974r., Złotą Odznaką ZNP - 2001r., Odznaką Zasłużony dla Województwa Tarnobrzeskiego - 1983r., Honorową Odznaką Przyjaciół Harcerstwa - 1979r., Odznaką "Zasłużony dla Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Stalowej Woli" - 2002r., Odznaką Honorową "Za Zasługi dla Gminy i Miasta Nisko" - 2003r., Odznaką 12 Małopolskiego Pułku Komunikacyjnego Ziemi Niżańskiej - 1996r., Medalem okolicznościowym z okazji 100 lecia ZNP.
Za szczególne osiągnięcia w pracy dydaktycznej, wychowawczej i organizatorskiej wyróżniony nagrodami: Ministra Oświaty i Wychowania I stopnia 1976 r., Ministra Edukacji Narodowej II stopnia - 1995r., Ministra Edukacji Narodowej II stopnia - 1988 r., Ministra Oświaty i Wychowania II stopnia - 1978 r., Ministra Oświaty i Wychowania II stopnia 1974 r., Ministra Oświaty i Wychowania III stopnia - 1972 r., Kuratora Oświaty w Tarnobrzegu-1994 r., Kuratora Oświaty i Wychowania w Tarnobrzegu - 1987 r., Kuratora Oświaty i Wychowania w Tarnobrzegu - 1985 r., Kuratora Oświaty i Wychowania w Tarnobrzegu - 1980 r., Starosty Niżańskiego - 2005 r., Starosty Niżańskiego - 2004 r., Starosty Niżańskiego - 2003 r., Starosty Niżańskiego - 2001r., Starosty Niżańskiego - 1999r., Rektora WSE w Nisku - 2000r., Założyciela WSE w Nisku - 1998r.
W dniu 11.10.2006 roku - dniu oddania hali sportowej - zrezygnował z funkcji dyrektora szkoły. W dniu 12.10.2006 roku przeszedł na emeryturę, którą zawiesił, ze względu na pracę w Wyższej Szkole Ekonomicznej.

Wicedyrektorzy szkoły w latach 1950 - nadal

mgr inż. Jan Łabuda

Jan Łabuda urodził się 15 stycznia 1928 r. we Wrzawach. W latach drugiej wojny światowej uczestnik tajnych kompletów w zakresie gimnazjum ogólnokształcącego. Absolwent Liceum Ogólnokształcącego w Sandomierzu. Absolwent Wydziału Elektrycznego Politechniki Łódzkiej z roku 1952 - inżynier elektryk oraz absolwent Wyższej Szkoły Pedagogicznej im.Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie z roku 1976 - magister elektrotechniki. W roku 1975 uzyskał tytuł zawodowy nauczyciela dyplomowanego i w roku 1977 profesora szkoły średniej. Oficer rezerwy - kapitan.
W 1951 roku zawarł związek małżeński z Aliną Magrowicz. W latach 1952-1955 pracował w Cukrowni Chełmża i w Centralnym Biurze Projektów Budownictwa Wiejskiego w Łodzi ( 1955 ).
Od roku 1955 pracował w Szkole Zasadniczej i Technikum Elektrycznym w Nisku i potem w utworzonym z tych szkół Zespole Szkół Elektrycznych. W latach 1955 1958 był kierownikiem Warsztatów Szkolnych, w latach 1958-1984 nauczycielem elektrotechniki i innych przedmiotów zawodowych i jednocześnie w latach 1959-1984 wicedyrektorem. W roku 1984 przeszedł na emeryturę. W latach 1984-1997 pracował w niepełnym wymiarze czasu pracy.
W pamięci uczniów i przyjaciół zapisał się jako wybitny nauczyciel elektrotechniki. Jemu ogromna rzesza absolwentów zawdzięcza swą wiedzę i umiejętność rozwiązywania zadań, które wprowadziły ich w świat elektrotechniki i elektroniki. Był doskonałym organizatorem pracy dydaktycznej szkoły - przygotowane przez Niego podziały godzin prezentowały doskonałość w zakresie przestrzegania higieny umysłowej ucznia jak i umieszczenia zajęć ciągle rosnącej liczby uczniów i klas. Opiekował się nauczycielami podejmującymi pracę - wprowadzał ich do obowiązków szkolnych. Jako wicedyrektor pełnił nadzór nad Warsztatami Szkolnymi. Przyczynił się do ich rozbudowy i poprawy wyposażenia.
Aktywnie pracował w Związku Nauczycielstwa Polskiego. Na przestrzeni lat był członkiem wielu komisji i sekcji w Zarządzie Oddziału ZNP w Nisku.
Był obdarzony wspaniałą pamięcią i pasjonował się kalendarzem. Znał doskonale wszystkie święta i patronów w poszczególnych dniach. Gdy podano datę urodzenia, w ciągu sekundy, bez najmniejszej wątpliwości podawał, jaki to był dzień tygodnia. Pamiętał daty urodzenia nauczycieli, z którymi współpracował, daty podjęcia przez nich pracy a nawet daty urodzenia ich dzieci.
Za szczególne osiągnięcia w pracy dydaktycznej i wychowawczej otrzymał Nagrody Ministra Oświaty i Wychowania II Stopnia (1979) i Specjalną (1982 ) oraz Nagrodę Specjalną Kuratora Oświaty i Wychowania w Tarnobrzegu ( 1984 ).
Za swoją pracę i działalność został odznaczony Brązowym i Złotym Krzyżami Zasługi ( 1970 i 1976 ), Krzyżem Kawalerskim Odrodzenia Polski (1985 ), Medalem Komisji Edukacji Narodowej ( 1981 ), Odznakami "Zasłużony dla województwa rzeszowskiego" (1972 ) i "Za zasługi dla województwa tarnobrzeskiego " (1989).
Zmarł 9 sierpnia 1997r. . Został pochowany na cmentarzu w Nisku.

mgr Mariusz Kowalik

Urodził się 4 kwietnia 1953 roku w Skarżysku Kamienna jako syn Włodzimierza i Bronisławy. Pochodzi z rodziny inteligenckiej. Szkołę Podstawową i Liceum Ogónokształcące ukończył w Skarżysku Kamienna. W roku 1976 ukończył studia wyższe w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Kielcach uzyskując tytuł magistra chemii. W latach 1976 - 1977 był słuchaczem Szkoły Oficerów Rezerwy przy Wyższej Szkole Oficerskiej Wojsk Chemicznych w Krakowie, gdzie został mianowany podporucznikiem. Od 1 września 1977 do 31 sierpnia 1984 roku pracował w Liceum Ogólnokształcącym im. Komisji Edukacji Narodowej w Stalowej Woli na stanowisku nauczyciela chemii i instruktora ZHP. Z dniem 1 września 1984 roku podjął pracę w Zespole Szkół Elektrycznych w Nisku (obecnie: Regionalne Centrum Edukacji Zawodowej) na stanowisku wicedyrektora na którym pracował do dnia 18 listopada 2002 r., czyli do przejścia na emeryturę. Po przejściu na emeryturę został wybrany w 2002 r. Burmistrzem Gminy i Miasta w Nisku. Pracując doskonalił swój osobisty warsztat pedagogiczny i ciągle podnosił kwalifikacje zawodowe, na różnego typu kursach doskonalenia oraz studiach podyplomowych: z Organizacji i Zarządzania Oświatą w Instytucie Kształcenia Nauczycieli Centrum Doskonalenia Nauczycieli w Sulejówku w 1985 r, Studiach Podyplomowych w zakresie informatyki w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Krakowie w 1999 roku, Studia Podyplomowe w Wszechzwiązkowym Instytucie Podnoszenia Kwalifikacji Kadr Kierowniczych i Specjalistów Szkolnictwa Zawodowego w zakresie kierowania procesem dydaktyczno - wychowawczym w Leningradzie w 1988 roku. W roku 1989 uzyskał II stopnia specjalizacji zawodowej w zakresie organizacji i zarządzania, w 2001 r. nauczyciela dyplomowanego, a w 2002 r. eksperta Ministra Edukacji Narodowej i Sportu.
W latach 1998 - 2002 był Radnym Rady Powiatu Niżańskiego.
Za pracę społeczną i zawodową odznaczony został: Brązowym Krzyżem Zasługi - 1984 r., Medalem "Za zasługi dla ZHP - 1985 r., Medalem Komisji Edukacji Narodowej - 1992 r., Odznaką "Zasłużony Działacz FJN" - 1981, Medalem 40 - lecia PL - 1984 r., Złotą Odznaką "Za Zasługi dla Obronności Kraju" - 1987 r., Odznaka "Za Zasługi dla województwa Tarnobrzeskiego" - 1987 r. Złotą Odznaką ZNP - 2002 r.. Za szczególne osiągnięcia w pracy dydaktycznej i wychowawczej wyróżniony nagrodami Kuratora Oświaty i Wychowania w Tarnobrzegu w1987 i 1991 r. oraz Dyrektora ZSE w 1994, 1999. 2000 i Dyrektora RCEZ w 2001 i 2002 roku.

mgr Irena Ingersleben

Urodziła się 17 marca 1940 roku w Nisku. Jest absolwentką Liceum Ogólnokształcącego w Nisku z 1957 roku. W 1962r. ukończyła studia polonistyczne na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu i w tymże roku podjęła pracę w Zespole Szkół Zawodowych w Stalowej Woli, gdzie oprócz pracy dydaktyczno- wychowawczej zorganizowała od podstaw bibliotekę szkolną, przygotowywała z młodzieżą różne imprezy, także spektakle teatralne, a w okresie wakacji obozy wędrowne. Od 01.09.1973r. podjęła pracę nauczycielską w ZSE (obecnie RCEZ) w Nisku, gdzie pracowała do przejścia na emeryturę w 2001 roku. W latach 1991- 2001 pełniła funkcję wicedyrektora ds. dydaktyczno-wychowawczych. Systematycznie podnosiła kwalifikacje zawodowe poprzez uczestnictwo w różnego rodzaju szkoleniach dokształcających, ukończeniu 4 - semestralnego Podyplomowego Studium Filologii Polskiej na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie w 1975 roku do uzyskania w 1988r. II stopienia specjalizacji zawodowej w zakresie języka polskiego, tytułu profesora szkoły średniej w 1975 roku
W czasie kadencji wicedyrektorskiej czyniła wiele starań, by zmienić dotychczasowy model wychowania, uwzględniając rozwój moralny i duchowy uczniów w oparciu o chrześcijański system wartości, a także kształtując uczucia patriotyczne uczniów oraz wyzwalając ich inicjatywy i stwarzając warunki do samodzielności i własnej twórczości.
W procesie wychowania współpracowała z księżmi katechetami, Radą Rodziców, Poradnią Psychologiczno-Pedagogiczną, Niżańskim Centrum Kultury, KDK "Arka" w Racławicach, Policją, Wojskiem, Urzędem i Gminy Miasta oraz Powiatu, z Filią KUL-u w Stalowej Woli, z KSM i Ruchem Światło - Życie oraz innymi organizacjami. Bardzo wiele uwagi poświęcała koordynowaniu prac Samorządu Uczniowskiego i Rady Rodziców. Samorząd Uczniowski zdobył w 1992 r. II miejsce w województwie jak również uczestniczył w Ogólnopolskim Sejmiku SU w Krakowie. Wyłoniona przez SU grupa "Impuls" w 1994 r. znalazła się wśród laureatów ogólnopolskiego konkursu programów inicjatyw dzieci - dzieciom i uzyskała dużą dotację na działalność.
W ramach SU działała Szkolna Straż Pomnika Orląt w Nisku, Szkolna Grupa Modlitewna i redakcja uczniowskiego pisma "News", jak również zespoły wokalno - muzyczne i recytatorskie. Niektórzy ich uczestnicy zdobyli znaczące nagrody, np. II miejsce w Podkarpackim Konkursie Piosenki Religijnej i w Diecezjalnym Przeglądzie Kolęd, a także wyróżnienie w Światowym Festiwalu Słowa.
Bardzo wiele w wychowanie duchowe wniosła też prowadzona przez mgr Irenę Ingersleben od 1996 - 2002r. Szkolna Grupa Modlitewna Odnowy w Duchu Świętym.
Uczniowie RCEZ weszli w skład Rady Młodzieży Ziemia Sandomierska 2000, która powstała na I Kongresie Kultury Ziemi Sandomierskiej, a głównym jej zadaniem było przygotowanie do wizyty Ojca Świętego w Sandomierzu i zorganizowanie wspólnego udziału w spotkaniu w Sandomierzu grupy ponad 150 uczniów z RCEZ oraz nauczycieli.
Z inicjatywy Szkolnej Grupy Modlitewnej podczas pielgrzymko - wycieczki w październiku 1999r. (do Lichenia, Gniezna, Lednicy, Poznania) - Szkoła została uroczyście wprowadzona w Trzecie Tysiąclecie Chrześcijaństwa poprzez przekroczenie Bramy Trzeciego Tysiąclecia nad Jeziorem Lednickim.
Mgr Irena Ingersleben koordynowała pracę dwu zespołów redakcyjnych uczniów, tj. uczniowskiego pisma "News" (które uzyskało nagrody w 1992, 1993 i 1994 w ogólnopolskich i lokalnych konkursach) oraz redakcji technicznej parafialnego pisma "Dokąd idziesz?" (wychodzącego od 1993 r. i również wyróżnionego prze KAI), a także zespołu telewizji uczniowskiej działającej w szkole w latach 1991-1994.
Oprócz pracy dydaktyczno - wychowawczej mgr Irena Ingersleben zajmowała się działalnością związkową i społeczną w środowisku lokalnym i aktywnie uczestniczyła w życiu parafii.
W grudniu 1980 roku była współzałożycielką w RCEZ Komisji Zakładowej NSZZ "Solidarność", członkiem tejże komisji oraz Regionalnej Komisji Oświaty, a w 1981 przewodniczącą Komisji Koordynacyjnej NSZZ "Solidarność" szkół powiatu niżańskiego. Reaktywowała działalność KZ NSZZ "Solidarność" w 1989r. i przez dwie kadencje była jej przewodniczącą, troszcząc się o sprawy pracowników i lepsze warunki dla oświaty, m.in. organizując udział w strajku nauczycielskim w 1993r.
W 2003 r. za swą pracę na rzecz Związku i spraw innych ludzi otrzymała Złotą Odznakę Sekcji Krajowej Oświaty i Wychowania NSZZ "Solidarność".
W 1988 r. była współzałożycielką Duszpasterstwa Nauczycieli w Stalowej Woli i Chóru "Solidarność", dla którego opracowała pierwsze rocznicowe programy. W 1988 r. w ramach Komitetu Obywatelskiego NSZZ "Solidarność" w Nisku założyła Społeczny Komitet Odbudowy Pomnika Orląt w Nisku i przewodnicząc temu Komitetowi doprowadziła do poświęcenia odbudowanego Pomnika 15 VIII 1990 r. (Szkoła przejęła patronat nad Pomnikiem), a także Tablicy Katyńskiej i Akowskiej, Tablicy upamiętniającej dobrodziejkę Niska hr. Marię Resseguier i Figury Matki Bożej Bolesnej Królowej Polski. Redagowała pismo "Tobie Polsko" związane z ww. inicjatywami. W 1991 r. założyła i przez wiele lat prowadziła Duszpasterstwo Nauczycieli w Nisku. Od 1993 r. do chwili obecnej redaguje wraz z zespołem nauczycieli niżańskich szkół dwumiesięcznik "Dokąd idziesz?", współpracując z licznym gronem uczniów stanowiących redakcję techniczną.
Za wybitne osiągnięcia w pracy zawodowej i społecznej odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi w 1989 roku i Medalem Komisji Edukacji Narodowej a za pracę dydaktyczno - wychowawczą wyróżniona nagrodą Ministra Oświaty i Wychowania II stopnia w 1975 i 1980 roku; Kuratora Oświaty w 1991, 1994 i 2001 roku, Starosty Niżańskiego w 1999 roku oraz Dyrektora Szkoły w 1987, i 1993 roku

mgr Grażyna Habigier - Pipska

Urodziła się 3 sierpnia 1963 roku w Nisku. Jest absolwentką Liceum Ogólnokształcącego w Nisku z 1982 roku, Wydziału Ekonomicznego UMCS w Lublinie, filia w Rzeszowie, gdzie uzyskała tytuł magistra ekonomii w 1987 roku i Międzywydziałowego Studium Pedagogicznego przy Politechnice Rzeszowskiej im. I. Łukasiewicza z 1987 roku.
Pracę zawodową podjęła w roku 1987 w Zakładach Metalowych "Nimet" w Nisku jako ekonomistka. Od września 1987 roku pracuje w Regionalnym Centrum Edukacji Zawodowej w Nisku jako nauczycielka przedmiotów ekonomicznych, od roku 2001 pełni funkcję wicedyrektora ds. dydaktyczno-wychowawczych. W latach 1994 - 2005 pracowała również w Niepublicznej Szkole Biznesu jako nauczyciel przedmiotów ekonomicznych, od 2002 roku pracuje w Niepublicznej Szkole Informatycznej jako nauczyciel zarysu wiedzy o gospodarce.
W 1992 roku ukończyła Studia Podyplomowe Wiedzy o Społeczeństwie na Uniwersytecie Warszawskim. W 1994 roku uzyskała I stopień specjalizacji zawodowej, a w 1996 roku II stopień specjalizacji zawodowej w zakresie wiedzy o społeczeństwie. W 1995 roku ukończyła szkolenie Gospodarka Rynkowa w Ośrodku Doskonalenia Pedagogicznego w Tarnobrzegu. W 2000 roku ukończyła Studia Podyplomowe w zakresie Organizacji i Zarządzania Oświatą na Studium Generale Sandomiriense Wyższej Szkoły Humanistyczno - Przyrodniczej w Sandomierzu. W 2001 roku ukończyła kursy doskonalące: "Zastosowanie współczesnych technik informatycznych w nauczaniu" oraz "Komputerowe programy użytkowe w nauczaniu".
W 2002 roku uzyskała Certificate of Achievement Microsoft FrontPage for Windows organized by the OPTIMUS - Comfort Training Center, w 2003 roku Certyfikat Europejskiej Akademii Internetowej w Warszawie i Certificate of Achievement Microsoft Excel 2000 for Windows organized by the OPTeam Training Center. W 2004 roku ukończyła warsztaty nt.: "Planowanie i organizowanie mierzenia jakości pracy szkoły" w Podkarpackim Centrum Edukacji Nauczycieli w Rzeszowie, Oddział w Tarnobrzegu oraz uzyskała Certyfikat ukończenia szkolenia pt.: "Komputer w pracy kadry zarządzającej oświatą" w PNT Consult&Trining GmbH w ramach Programu PHARE 2001 SSG RZL.
W latach 1989 - 2001 przygotowywała uczniów do Olimpiady Wiedzy o Polsce i Świecie Współczesnym, a od 1993 roku do Olimpiady Wiedzy Ekonomicznej. Corocznie uczniowie kwalifikowali się do II stopnia Zawodów Okręgowych OWoPiŚW ( w 1991 roku - 4, 1992 -6, jeden został finalistą, 1996 -3, 1997 -2, 1998 - 2, 1999- 2, 2000- 2, jeden został finalistą zawodów okręgowych). Do eliminacji okręgowych Olimpiady Wiedzy Ekonomicznej zakwalifikowało się w 1993 roku 4 uczniów, w tym jeden został finalistą zawodów centralnych, w 1994 roku 2 uczniów, w 1995 roku - 1 uczeń, w 1997 roku 2 uczniów, w tym jeden został finalistą zawodów centralnych, w 1998 roku -1 uczeń, w 2000 roku - 1 uczeń. W 2001 roku przygotowywała 2 zespoły do Konkursu Zostań Negocjatorem! Symulacje negocjacji o członkostwo Polski w Unii Europejskiej. Zespół z klasy Vc zakwalifikował się do regionalnego finału konkursu, wygrał ten finał i zakwalifikował się do ogólnopolskiego etapu konkursu.
W 2001 roku uzyskała stopień awansu zawodowego: nauczyciela dyplomowanego. W 2002 roku została wpisana na listę ekspertów Ministerstwa Edukacji Narodowej i Sportu pod numerem: MENiS/5915/Eks. W 2005 roku została wpisana do ewidencji egzaminatorów egzaminu maturalnego z wiedzy o społeczeństwie. W latach 2002 - 2005 wykonywała zadania eksperta komisji egzaminacyjnej dla nauczycieli ubiegających się o awans zawodowy. W roku szkolnym 2004/2005 wykonywała zadania egzaminatora okręgowej komisji egzaminacyjnej.
Mgr Grażyna Habigier-Pipska posiada w swoim dorobku dziesięć publikacji, w tym recenzję książki Antoniego Piędla "Zarządzanie szkołą średnią. Stan i perspektywy rozwoju." Jest również autorką trzech referatów wygłoszonych na zajęciach otwartych z wiedzy o społeczeństwie.
Za wybitne osiągnięcia w pracy dydaktycznej i wychowawczej została wyróżniona: Nagrodą Dyrektora ZSE Nisko w 1992, 1995 i 1998 roku, Nagrodą Dyrektora RCEZ w Nisku w 2001 i 2004 roku oraz Nagrodą Starosty Niżańskiego w 2002 roku.
Za swoją pracę i działalność została odznaczona Brązowym Krzyżem Zasługi w 1999 roku, Medalem Komisji Edukacji Narodowej w 2003 roku i odznaką honorową "Za zasługi dla Gminy i Miasta Nisko" w 2004 roku.

mgr Krzysztof Porcja

Urodził się 26 kwietnia 1965 roku w Nisku. Jest absolwentem Liceum Ogólnokształcącego w Nisku z 1984 roku i Uniwersytetu Jagiellońskiego z 1990 roku, gdzie uzyskał tytuł magistra matematyki na Wydziale Matematyki i Fizyki.
Pracę zawodową podjął w 1990 roku w Szkole Podstawowej w Czułowie jako nauczyciel matematyki. Od 1993 roku jego miejscem pracy jest Regionalne Centrum Edukacji Zawodowej w Nisku, w którym od roku 2002 pełni funkcję wicedyrektora ds. dydaktyczno-organizacyjnych.
W 1994 roku ukończył kurs podstawowej obsługi komputerów IBM PC. W 1995 roku brał udział w warsztatach Szkoły Matematyki Poglądowej. W 1997 roku ukończył studia podyplomowe z informatyki na WSP w Krakowie.
W 2001 roku ukończył kursy doskonalące: "Zastosowanie współczesnych technik informatycznych w nauczaniu" oraz "Komputerowe programy użytkowe w nauczaniu". W 2002 roku ukończył kurs doskonalący: "Wybrane sposoby i metody pracy w liceum profilowanym".
W 2003 roku uzyskał Certificate of Achievement Microsoft Excel 2000 for Windows organized by the OPTeam Training Center.
W 2004 roku ukończył Studia Podyplomowe w zakresie Organizacji i Zarządzania Oświatą na Studium Generale Sandomiriense Wyższej Szkoły Humanistyczno-Przyrodniczej w Sandomierzu oraz seminarium nt. "Karta nauczyciela po zmianach".
W 2004 roku uzyskał Certyfikat ukończenia szkolenia pt.: "Komputer w pracy kadry zarządzającej oświatą" w PNT Consult&Trining GmbH w ramach Programu PHARE 2001 SSG RZL.
Od roku 1995 przygotowuje uczniów do konkursów matematycznych: Konkurs Uczniowskich Prac Matematycznych, Podkarpackiego Konkursu Matematycznego i Konkursu Kangur Matematyczny. W latach 1995-1997 4 Jego uczniów zostało laureatami Konkursu Uczniowskich Prac Matematycznych, w roku 1996 jeden uczeń został finalista Konkursu Matematycznego dla klas drugich. W latach 1996 - 2004 w Konkursie Matematycznym Kangur Europejski dobre i bardzo dobre wyniki uzyskało 9 uczniów.
W roku szkolnym 2004/2005 - 2 Jego uczniów uzyskało najwyższą ilość punktów w szkole wśród uczniów klas drugich w Konkursie Kangur Matematyczny, 2 uczniów brało udział w etapie powiatowym Podkarpackiego Konkursu Matematycznego.
W 2001 roku został wpisany do ewidencji egzaminatorów egzaminu maturalnego z matematyki. W 2003 roku uzyskał stopień awansu zawodowego: nauczyciela dyplomowanego.
W latach 1995-2002 pracował jako członek komisji Konkursu Matematycznego klas drugich i Podkarpackiego Konkursu Matematycznego. W roku szkolnym 2004/2005 wykonywał zadania egzaminatora okręgowej komisji egzaminacyjnej.
Za wybitne osiągnięcia w pracy dydaktycznej i wychowawczej został wyróżniony Nagrodą Dyrektora SP w Czułowie w 1993 roku, Nagrodą Dyrektora ZSE w Nisku w 1997, Nagrodą Dyrektora RCEZ w Nisku w 2002 i 2004 roku.

mgr Ryszard Żurecki

Urodził się 28 czerwca 1959 roku w Rudniku n/Sanem. Jest absolwentem Technikum Elektrycznego w Nisku z 1979 roku, Studium Pedagogicznego w Rzeszowie z 1984 roku i Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, gdzie na Filii Wydziału Nauk Społecznych w Stalowej Woli w 1995 roku uzyskał tytuł licencjata pedagogiki, a w roku 1997 tytuł magistra pedagogiki.
Pracę zawodową podjął w 1979 roku w Spółdzielni Pracy Jedność w Rudniku. Po odbyciu służby wojskowej w 1982 roku rozpoczął pracę w Zespole Szkół Elektrycznych jako nauczyciel zawodu. Od 1998 roku pełni funkcję Kierownika Warsztatów RCEZ w Nisku. W latach 2002 - 2005 pełnił funkcję wicedyrektora RCEZ w Nisku ds. CKP.
Jako Kierownik Warsztatów organizuje pracę warsztatów szkolnych, troszczy się o warunki prowadzenia zajęć oraz dyscyplinę pracy nauczycieli, pozyskuje wiele zamówień na prace zapewniające właściwą realizację programów nauczania praktycznej nauki zawodu, zapewnia właściwą organizację zajęć w terenie, prowadzi gospodarkę finansową zgodnie z obowiązującymi przepisami. Zapewnia i egzekwuje przestrzeganie przepisów BHP.
Współorganizował pracę zespołu praktycznej nauki zawodu, a także wymianę doświadczeń nauczycielskich w czasie lekcji koleżeńskich i WDN-u.
Zainicjował proces przystosowywania warsztatów szkolnych do zmian wynikających z reformy szkolnictwa ponadgimnazjalnego. Czynnie uczestniczył w opracowaniu Statutu Regionalnego Centrum Edukacji Zawodowej w Nisku. Pełni obowiązki przewodniczącego komisji egzaminacyjnej do przeprowadzenia egzaminu z nauki zawodu i w związku z tym był organizatorem stanowisk egzaminacyjnych, jak również autorem pytań teoretycznych.
Systematycznie podnosi swoje kwalifikacje pedagogiczne i specjalistyczne. W 1996 roku uzyskał pierwszy stopień specjalizacji zawodowej w zakresie praktycznej nauki przedmiotów elektrycznych. W 1999 roku ukończył studia podyplomowe z informatyki.
W 2000 roku ukończył szkolenie: "Praktyczny kurs prawa oświatowego", w roku 2001 kurs kwalifikacyjny dla oświatowej kadry kierowniczej oraz kursy doskonalące: "Zastosowanie współczesnych technik informacyjnych w nauczaniu" i "Komputerowe programy użytkowe w nauczaniu", w roku 2004 szkolenie pt.: "Komputer w pracy kadry zarządzającej oświatą" oraz kurs doskonalący: "Opiekun szkolnej pracowni komputerowej", w 2005 roku kurs doskonalący: "Administrator szkolnej pracowni internetowej".
W 2002 roku uzyskał stopień awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego. W roku 2005 został wpisany do ewidencji egzaminatorów OKE w Krakowie jako egzaminator egzaminu zawodowego w zawodzie elektryk.
Jest współautorem rozdziału o 50-letniej historii warsztatów szkolnych w monografii szkoły. Opublikował artykuł w zeszycie "Nauczycielskie refleksje" i był w zespole redakcyjnym tego opracowania.
W latach 1998 - 2002 pełnił funkcję prezesa ogniska ZNP w szkole, członka zarządu oddziału i zarządu powiatowego ZNP, służąc swoją osobą środowisku oświatowemu szkoły i powiatu. Za aktywną pracę w ZNP został w 2002 roku odznaczony Złotą Odznaką ZNP.
W 2000 i 2004 roku otrzymał Nagrodę Starosty, w 2001 roku Medal Komisji Edukacji Narodowej. Za wybitne osiągnięcia w pracy dydaktycznej i wychowawczej otrzymał Nagrody Dyrektora Szkoły w latach 1988, 1995 i 2002.